وماه تا زمانی ماه است

که به درونش ٬به خاکش٬ به حریمش قدم نگذارده باشی

هراسم از آن است که با حرکت به سوی تو ٬و به دست آوردنت ٬تو را از دست بدهم!

آن وقت ماه هم معمولی می شود ٬مثل خیلی چیزهلی معمولی دیگر.

می گذارم همچنان چشم هایم ٬چشم هایت را بپرستند

پرستش شفاف ترین و صادق ترین نقاط ماه

در مهتابی ترین شبها

توسط قبیله ای گمراه

آن قبیله گمراه مدت هاست پشت صحن چشم های من تحصن کرده اند

و نمی دانی هر بار که بی سعی اکتشاف نگاهت می کنم٬چه ولوله ای بینشان برپاست

این روزها که تو را بیشتر دیده اند٬ مهارشان دشوارتر است و نزدیک است که راه را پیدا کنند

"ماه در آسمان است و من جایم زمین"

این را روزی هزاربار به گوش دل -فرمانروای قبیله گمراه-می خوانم

اما گوشش به من نیست٬آن طرف ها ولوله ای برپاست

انگار یک نفر٬همین نزدیکی ها ٬به کمک قبیله گمراه

دارد راز آپولو را کشف می کند.

اطلاعات ذهن من تغییر کرده

دنیای گل و بلبل یاد فیل کرده

فیل یاد هندوستان کرده

هندوستان هوس گاز مفت ایران کرده

مغز من فاسد شده کرم کرده

فلانی آبرو را خورده حیا را قی کرده

دختر همسایه٬ زورکی٬ ازدواج کرده

فلانی قیمت بنزین را

هم سنگ جان آدم آزاد اعلام کرده

دل من از دوری تو تب کرده

هوس لباس قرمز اون شب کرده

پسر همسایه باز دختر همسایه را خر کرده

فلانی  با خودش قهر کرده

به جز آزادی

همه چیز را

آزاد اعلام کرده!!!