سر كلاس چه جلوي تو نشسته باشد چه پشت سرت،تمام هوش و حواست به اوست،از كلاس 60 نفري 58 نفر ديگه برات مهم نيستند اگر او نباشد انگار هيچكس سر كلاس نيست،فكر مي كني بعضي وقت ها زير چشمي نگاهت مي كند،فكر مي كني دوستت دارد،يعني دوست داري كه فكر كني دوستت دارد،دائم به او فكر مي كني،اتفاقات را كنار هم مي چيني وهميشه نتيجه مي گيري دوستت دارد،فكرت مشغولش ميشه ، مشغول ، مشغول{*}.........
ديگه كل خوابگاه شايد هم همه هم كلاسي ها مي دانند گلويت پيش او گير كرده،وقتي هم كه حرف بين بچه بيفتد ديگر واويلاست،آنها هم اين قدر ميگويند كه اگر خودت تا حالا باور نداشتي باورت بشه كه خبريه....
حالا ديگه اين قدر از هر چيزي هر نگاهي هر اتفاق ساده اي كوهي ساختي كه ايمان داري طرفت كشته مرامته،با اين عقيده و پيش زمينه ميري جلو تا ليلي قصه ات رو كه حالا ديگه فكر مي كني هر لحظه منتظره تا بري جلو بگي دوستش داري ،تا او هم قلبش را 2دستي پيشكش تو كند، از چشم انتظاري دربياوري..
بالاخره كل شهامت و شجاعت مردانه ات را جمع مي كني،يك روز توي دانشكده،نزديك خوابگاهش يا حتي كنار خيابان گيرش مي اوري و حرف دلت را ميزني .جوابش يك كلمه است وبر خلاف تمام روياهايت((نه!)) .
آسمان روي سرت خراب مي شود،به ديوار مشت مي كوبي،دنيا برايت تنگ و تيره و تار است،گريه مي كني،نمره هايت افت پيدا مي كنند،به نظر خودت شكست بزرگي خوردي، مايوس مي شوي و افسرده همه را مقصر ميداني جز خودت..
واين داستان مكرر است اما تكراري نيست وهر بار به روايتي وهر دفعه فردي كه فكر مي كند خودش اولي است ،داستان ساده است و يك خطي اما همين قصه به ظاهر ساده عامل سقوط و هبوط خيلي هاست.
اگر به سير داستان توجه كنيم مي بينيم همه چيز از خود فرد و درونياتش شروع مي شود ، جلو مي رود و در ذهن او پروزش مي يابد بزرگ و بزرگتر مي شود و فرد خودش چيزهايي كه از عشق شنيده چاشني تخيلاتش مي كند،تا جايي كه خود را يك عاشق دلباخته مي يابد تنها لحظه اي كه خارج از درونياتش است لحظه اي است كه پيشنهاد مي دهد و جواب ((نه)) مي شنود اينجا دقيقا نقطه عطف ماجراست فرد بلافاصله به درون خودش بازمي گردد،صد درصد در سراشيبي سقوط قرار مي گيرد ،تمام روياهايش را بر باد رفته مي بيند ومي شود يك عاشق دلشكسته تمام عيار.
خب اميدوارم تا اينجاي كار صورت مساله را خوب توانسته باشم بيان كنم به نظر شما اگر فردي احساس كرد در شرايط مرحله اول داستان(پاراگراف اول*)قرار دارد چه كار بايد بكند؟
نظر خودم را هم انشاالله بعد از خواندن و جمع بندي نظر دوستان همين جا مي نويسم.
از اين كه اين 
، دم دست نبودن اينترنت
هم مزيد بر علت شده بود.اميدوارم تابستون بتونم جبران كنم 
.
هنگام
براي بيرجند رفتن دارم نه دلي براي بيرجند ماندن نه طاقتي براي تحمل آن همه گرما و خشكي و هرم داغ بادهاي پر گرد و غبار بيرجند ، اما باز پاي تعهد در ميان است و ماندن و جنگيدن .
